Bu sene yaz tatilimi oldukça geciktirdim. Ağustos ayınında sonuna geldik neredeyse. Ama bunun bir nedeni vardı tabii ki. Mayıs ayının başıydı henüz, bisiklet ile yaptığımız bir tur sonrasında Semra arkadaşım ağustos ayında birkaç samimi arkadaşı ile Bosna-Hersek, Hırvatistan turu yapmak istediklerini, benim de katılmak isteyip, istemediğimi sordu. Ben de tabii ki dedim, şartlar uyarsa neden olmasın ki derken birkaç gün içinde haber geldi ve Haziran’ın başında hızla biletimizi aldık en promosyonlusundan. İlk defa yurt dışı seyehati yapacak olmanın heyecanı ile gerek internetten gerek kitaplardan epey bir araştırma yaptım. Rotamız ilk olarak Saraybosna, oradan Mostar, Split, Dubrovnik ve tekrar Saraybosna şeklinde. Çok uzun bir tur değil aslında ama olsun ilk heyecanı atlattık mı arkasının geleceğine inanıyorum. Yıllardır bir interrail tutkusudur gidiyordu içimde fakat bir türlü fiile dökmeyi beceremiyordum. Sanırım bu sefer şeytanın bacağını kıracağım. Bol bol fotoğraf çekmeyi planlıyorum bu doğal ve tarihi yerlerde.

Neden bu rotayı seçtiniz sorusuna ise kesinlikle vize istememeleri cevabını verebiliriz.. Eğer kabul ederlerse bizi, elimizi kolumuzu sallayarak girebileceğimiz birkaç sayılı ülkeden ikisine giriş yapmış olacağız. Bu durum insanı aslında gerçekten rencide ediyor ama elden ne gelir. Geçen hafta Kırklareli’ne gittiğimizde bu düşünce iyice sardı beni. Neden mi ?  İğneada’nın  20 km kuzeyinde Beğendik köyü tam olarak bir sınır köyü, sınırın diğer tarafında Bulgaristan’a ait Rezovo köyü bulunmakta. Sınır olmasa yan yanalar neredeyse. Ama geçmeniz imkansız eğer vizeniz yoksa. Bence gayet kötü bir durum bizler için, hele onların rahatlıkla bizim tarafa geçebildiklerini, bizim ise geçemediğimizi bilmek. Neyse bir gün bu durum aşılmasını temeni ederek yolculuğumuza dönüyoruz.

Dün son bir toplantı yaptık gideceğimiz arkadaşlar ile eksik gediğimiz var mı diye. Malum 15 Ağustos’ta yolculuk var. Bugün ise pasaportumu aldım, sadece çanta hazırlamak kaldı. Döndüğümde epey anlatacak şeyim olacak…Şimdiden sabırsızlanıyorum..